Fatura düzenleme sınırının belirlenmesinde, bedel üzerinden yapılan ve belgede gösterilen iskonto tutarı ile KDV’nin dikkate alınıp alınmayacağı hk.

T.C.GELİR İDARESİ BAŞKANLIĞI

İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı

Gelir Kanunları Usul Grup Müdürlüğü.

Sayı

:

11395140-105[VUK1-21024]-E.1072128

06.12.2019

Konu

:

Fatura Düzenleme Limitinin İskontolu Faturalarda Ne Şekilde Dikkate Alınacağı.

 

İlgide kayıtlı özelge talep formunuzun incelenmesinden, şirketinizin e-arşiv fatura uygulamasına geçtiği, e-arşiv fatura mı yoksa ödeme kaydedici cihaz fişi mi düzenleneceğinin tespitinde hangi tutarın dikkate alınacağı konusunda tereddüt hasıl olduğu, Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen fatura düzenleme sınırı ile karşılaştırılacak olan belge tutarında, mal bedeli üzerinden yapılan ve belgede gösterilen iskonto tutarı düşüldükten sonraki tutarın mı yoksa belge üzerinde hesaplanan Katma Değer Vergisi dahil tutarın mı dikkate alınacağı hususunda Başkanlığımızdan görüş talep ettiğiniz anlaşılmıştır.

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227 nci maddesinin birinci fıkrasında, “Bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça, bu Kanuna göre tutulan ve üçüncü şahıslarla olan münasebet ve muamelelere ait olan kayıtların tevsiki mecburidir.” hükmü yer almakta olup, söz konusu kayıtların aynı Kanunun 229 ve müteakip maddelerinde yer alan belgelerden herhangi biri ile tevsiki zorunlu bulunmaktadır.

Bu kapsamda, mezkûr Kanunun;

– 229 uncu maddesinde, “Fatura, satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari vesikadır.“,

– 231 inci maddesinin birinci fıkrasının (5) numaralı bendinde, “Fatura, malın teslimi veya hizmetin yapıldığı tarihten itibaren azami yedi gün içinde düzenlenir. Bu süre içerisinde düzenlenmeyen faturalar hiç düzenlenmemiş sayılır.“,

– 232 nci maddesinde ise, “Birinci ve ikinci sınıf tüccarlar kazancı basit usulde tespit edilenlerle defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçiler:

1. Birinci ve ikinci sınıf tüccarlara;

2. Serbest meslek erbabına;

3. Kazançları basit usulde tesbit olunan tüccarlara;    

4. Defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilere;

5. Vergiden muaf esnafa.

Sattıkları emtia veya yaptıkları işler için fatura vermek ve bunlara da fatura istemek ve almak mecburiyetindedirler.

Yukarıdakiler dışında kalanların, birinci ve ikinci sınıf tüccarlar ile kazancı basit usulde tesbit edilenlerden ve defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilerden satın aldıkları emtia veya onlara yaptırdıkları iş bedelinin 50.000.000  lirayı (490 Sıra No.lu V.U.K Genel Tebliği ile 1.1.2018’dan itibaren 1.000, -TL) geçmesi veya bedeli 50.000.000 liradan (490 Sıra No.lu V.U.K Genel Tebliği ile 1.1.2018’dan itibaren 1.000, -TL)  az olsa dahi istemeleri halinde emtiayı satanın veya işi yapanın fatura vermesi mecburidir.”

hükümleri yer almaktadır.

Buna göre, fatura düzenleme sınırının belirlenmesinde, faturada yer alan ticari teamüllere uygun miktardaki iskonto tutarı düşüldükten sonraki, satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı tutarı gösteren, fatura muhteviyatı işleme ait vergiler (KDV, ÖTV gibi) dahil tutar dikkate alınacaktır.

Bilgi edinilmesini rica ederim.

 

 

(*)     Bu Özelge 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 413.maddesine dayanılarak verilmiştir.

(**)   İnceleme, yargı ya da uzlaşmada olduğu halde bu konuya ilişkin olarak yanlış bilgi verilmiş ise bu özelge geçersizdir.

(***) Talebiniz üzerine tayin edilmiş olan bu özelgeye uygun işlem yapmanız hâlinde, bu fiilleriniz dolayısıyla vergi tarh edilmesi icap ederse, tarafınıza vergi cezası kesilmeyecek ve tarh edilen vergi için gecikme faizi hesaplanmayacaktır.