Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 206)

206 SIRA NO’LU VERGİ USUL KANUNU GENEL TEBLİĞİ

Resmi Gazete Tarihi: 17/11/1990
Resmi Gazete No: 20698
213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 257 nci maddesi ve Katma Değer Vergisi Mükellellerinin Ödeme Kaydedici Cihazları Kullanmaları Mecburiyeti Hakkında 3100 sayılı Kanunla Bakanlığımıza verilen yetkiye dayanılarak bu Genel Tebliğ ile aşağıdaki düzenlemeler yapılmış ve bu düzenlemeler ayrı bölümler halinde açıklanmıştır.A – KURUMLAR VERGİSİNDEN MUAF KURUMLARIN DÜZEN-LEYECEKLERİ BELGELERDE “KURUMLAR VERGİSİNDEN MUAFTIR” İBARESi MUTLAKA YER ALACAKTIR.

1 – Fatura veya perakende satış fişi kullanan, kurumlar vergisinden muaf kurumlar da; bu belgeleri anlaşmalı matbaalarda bastırarak veya noterlere onaylatarak kullanacaklar ve basım veya onaydan önce katma değer vergisi veya gelir vergisi tevkifatı yönünden bağlı oldukları vergi dairesinden izin yazısı alacaklardır.

Ancak, bu tebliğin yürürlüğe girmesinden sonra, vergi dairelerince verilecek izin yazısında, kurumlar vergisinden muaf olan kurumlar tarafından kullanılacak belgelerde, “Kurumlar Vergisinden Muaftır.” ibaresine yer verilmesi gerektiği belirtilecektir.

Ayrıca, söz konusu izin yazısında, bu yazının 5 gün süre ile geçerli olduğu, bastırılacak veya onaylatılacak belgelerin türü ve adedi belirtilecektir.

2 – Kurumlar vergisinden muaf olan kurumların kullanacakları belgelerde, katma değer vergisine veya gelir vergisi tevkifatına ilişkin mükellefiyet sicil (hesap) numarasına yer verilecektir.

3 – “Belge bastırmasında sakınca yoktur.” ifadesini taşıyan yazıyı alan, kurumlar vergisinden muaf kurumların, belgelerini basacak matbaa işletmecileri, söz konusu belgelere yukarıda belirtilen sicil (hesap) numarasının altına parantez içinde matbaa baskısı ile “Kurumlar Vergisinden Muaftır.” şerhi koyacaklardır. Noterlere onaylattırılacak bu tür belgelere ise söz konusu şerh, noter onayından önce mükelleflerce kaşe ile basılacaktır.

4 – Ellerinde daha önceden anlaşmalı matbaalara bastırılmış veya tasdik ettirilmiş belge bulunan vergiden muaf kurumlar bu belgelere kaşe ile “Kurumlar Vergisinden Muaftır.” şerhi koyarak bitinceye kadar kullanabileceklerdir.

5 – Perakende ticaretle uğraşmaları sebebiyle 3100 sayılı Kanuna göre ödeme kaydedici cihaz kullanan kurumlar vergisinden muaf kurumlar, ellerindeki cihazlarını, fiş üzerine “Kurumlar Vergisinden Muaf.” ibaresini yazacak şekilde programlayacaklar veya programlatacaklardır. Söz konusu “Kurumlar Vergisinden Muaf ibaresi (Ek: 1 deki örnekte olduğu gibi ödeme kaydedici cihaz fişlerinin mükellefe ilişkin bilgilerin yeraldığı baş taraftaki bölümünün son satırına yazılacak ve anlaşılabilir kısaltmalarla gösterilebilecektir.

Yapılacak program değişikliği, cihaza ait kullanma kılavuzlarından yararlanılarak mükellefler tarafından veya yetkili teknik personel aracılığıyla cihaz mühürü sökülmeden tuşlarına basılmak suretiyle en geç 1.1.1991 tarihine kadar gerçekleştirilecektir.

6 – Vergi Usul Kanunu Uyarınca Vergi Mükellefleri Tarafından Kullanılan Belgelerin Basım ve Dağıtımı Hakkında Yönetmeliğin 13 ncü maddesinin (g) fıkrasında ve 164 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinin 3 ncü bölümünün son fıkrası sayılan kuruluşlar belgelerini; notere onaylatmadan veya anlaşmalı matbaalara bastırmadan Vergi Usul Kanunundaki bilgileri ve “Vergi Usul Kanunu Yönetmelik Hükümlerine Tabi Değildir.” ifadesini taşıması şartıyla kullanabilmektedirler.

Yönetmeliğin verdiği izin gereği bu tür belge kullanan işletmelerden vergiden muaf olan kurumlar 1.1.1991 tarihinden itibaren belgelerine ayrıca “Kurumlar Vergisinden Muaftır” ibaresini de kaşeyle basarak veya matbaa baskısı ile bastırarak kullanacaklardır.

7 – Bu Genel Tebliğde belirtilen esaslara uymayan kurumların, düzenleyecekleri bu tür belgeler geçersiz sayılacaktır.

B – SEVK İRSALİYESİ VE YOLCU LİSTESİ EN AZ ÜÇ NÜSHA OLARAK DÜZENLENECEKTİR.

Vergi Usul Kanununun 230 ncu maddesinin 5 numaralı bendi uyarınca mal sevkiyatında kullanılması zorunlu belgelerden sevk irsaliyesi konusunda daha önce yayımlanan 167 ve 173 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğlerinde uyulması gerekli esaslar belirlenmiş ve sevk irsaliyesinin en az iki nüsha düzenleneceği belirtilmişti.

Ayrıca Vergi Usul Kanununun 240 ncı maddesinin (B) fıkrasına göre, şehirler arasında yapılacak yolcu taşımalarında 233 ncü madde gereğince yolcu taşıma bileti kesmeye mecbur olan mükelleflerin, (T. C. Devlet Demiryolları hariç) iki nüsha yolcu listesi düzenlemeleri gerekmektedir.

Sevk irsaliyesi ve yolcu listesi konusunda, bu Genel Tebliğ ile yapılan ek yeni düzenlemeler aşağıda açıklanmıştır.

1 – Sevk irsaliyesi ve yolcu listesi 1.1.1991 tarihinden itibaren en az üç nüsha olarak düzenlenecektir.

2 – Sevk irsaliyesinin iki nüshası mutlaka emtiayı taşıyan taşıtta bulundurulacaktır.

3 – Yolcu listesinin bir nüshası işyerinde kalacak diğer iki nüshası mutlaka yolcuları taşıyan taşıtta bulundurulacaktır.

4 – Yolcu taşıma biletlerinin komisyoncu veya acenteler tarafından kesilmesi halinde yolcu listeleri dört nüsha olarak düzenlenecek ve bir nüshası da bu kimseler tarafından saklanacaktır.

5 – Yoklama ve denetimlerde sevk irsaliyesi ve yolcu listesinin iki nüshası da ibraz edilecektir. Denetim elemanı ibraz edilen sevk irsaliyesi veya yolcu listesinin bir nüshasına adını, soyadını ve ünvanını yazdıktan sonra tarih belirterek mühürleyip imzalayacak ve ilgiliye iade edecektir. Denetim elamanınca alıkonulan diğer nüshası da Maliye ve Gümrük Bakanlığı Gelirler Gene1 Müdürlüğü Vergi İstihbarat Şubesine defterdarlıkça gönderilecektir.

6 – En az üç nüsha irsaliye ve yolcu listesi düzenlenme mecburiyeti 1.1.1991 tarihinde yürürlüğe gireceğinden ellerinde daha önceden iki nüsha olarak bastırılmış veya tasdik ettirilmiş sevk irsaliyesi ve yolcu listesi bulunan mükellefler 1.1.1991 tarihine kadar bu belgelerini kullanabileceklerdir. 31.12.1990 tarihinden sonra iki nüsha olarak bastırılmış sevk irsaliyesi ve yolcu listesi kesinlikle kullanılmayacaktır.

7 – En az üç nüsha düzenlenmeyen (…)* ve yolcu listeleri hiç düzenlenmemiş sayılacaktır.

C – NAKLİYAT AMBARLARI TARAFINDAN DÜZENLENEN AMBAR TESELLÜM FİŞLERİNDE BULUNMASI ZORUNLU OLAN BİLGİLER:

173 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, sevk irsaliyesi ve nakliyat ambarlarının kullanmak zorunda oldukları ambar tesellüm fişleriyle ilgili açıklamalar yapılmış ve sevk irsaliyesi ile ambar tesellüm fişlerinde bulunması gereken bilgiler sayılmıştır.

Bu açıklamalara göre, sevk irsaliyesi ve ambar tesellüm fişi ayrı ayrı düzenlenmesi gereken belgeler olduğundan, nakliyat ambarları tarafından yapılan mal sevkiyatında her iki belgede de Kanunen bulunması gereken bilgilerin tam olarak yer alması zorunludur.

Ancak, 1.1.1991 tarihinden itibaren, müşteriler tarafından ambara teslim edilmesi amacıyla malın sevki sırasında düzenlenen sevk irsaliyesinin ambar tesellüm fişine eklenmesi ve birlikte bulundurulması halinde, sevk irsaliyesindeki bazı bilgilerin, ambar tarafından malın teslim alınması sırasında düzenlenen ambar tesellüm fişinde tam olarak yer alması aranmayacaktır.

Buna göre, sevk irsaliyesi ile ambar tesellüm fişinin birlikte bulunması halinde, ambar tesellüm fişlerinde;

a) Makbuzu düzenleyen taşıma ambarı işletmecisinin adı, soyadı varsa ticaret ünvanı, adresi, vergi dairesi ve sicil (hesap) numarası,

b) Malı tevdi edenin adı, soyadı, varsa ticaret ünvanı,

c) Malın ambara giriş tarihi,

d) Malın nev’i ve miktarı,

e) Malın nereye ve kime gönderildiği (alıcının adı ve adresi),

f) Alınan taşıma ücreti,

g) Makbuzun düzenlenme tarihi,

h) Malı tevdi eden tarafından düzenlenen sevk irsaliyesinin müteselsil seri ve sıra numarasının

bulunması yeterli sayılacaktır.

D – DİP KOÇANLI PERAKENDE SATIŞ FİŞİ KULLANABİLECEK İŞLETMELER

Daha önce yayımlanan 173 Sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile;

“a) Alkollü içki ve alkolsüz meşrubatın perakende satışını yapanlar ile ekmek bayilerine ve fırın işletmecilerine,

b) Gerçek usulde gelir vergisine tabi dondurma satıcıları ve tuvalet işletmecilerine”,

Perakende emtia veya hizmet satışlarını, küçük ebatlı dip koçanlı ve her iki koçanda bedeli ile emtia cinsi matbaa baskılı, lOx5 cm. ebadında ve Yönetmelikte tespit edilen asgari bilgileri taşıyan perakende satış fişi veya giriş bileti kullanabilmeleri imkanı tanınmıştı.

Ancak, 3100 sayılı Kanuna göre, ödeme kaydedici cihaz kullanma mecburiyeti bulunan mükelleflerin, yukarıda sözü edilen imkandan yararlanamayacakları belirtilmişti.

Bu Genel Tebliğ ile “Katma Değer Vergisi Mükelleflerinin Ödeme Kaydedici Cihazları Kullanmaları Mecburiyeti Hakkında 3100 sayılı Kanun”a göre ödeme kaydedici cihaz kullanma mecburiyeti bulunan bazı mükelleflere, faaliyetlerinin özelliği gözönünde bulundurularak belirli şartlarda dip koçanlı perakende satış fişi kullanma imkanı getirilmektedir.

1 – Kahvehane ve çay ocaklarını işletenler:

3100 Sayılı Kanun ile Vergi Usul Kanununun Bakanlığımıza verdiği yetkiye dayanılarak, kahvehane ve çay ocaklarını işleten mükelleflerin münhasıran söz konusu işletmelerindeki satışları ile ilgili olarak, istedikleri takdirde dip koçanlı perakende satış fişlerini kullanmaları uygun görülmüştür. Adı geçen mükellefler, ihtiyaç duymaları halinde, işletmelerinde ödeme kaydedici cihaz da kullanabileceklerdir. Buna göre bu mükellefler, kahvehane ve çay ocaklarındaki satışlarını;

a) Sadece ödeme kaydedici cihaz fişleriyle

b) Hiç ödeme kaydedici cihaz almadan dip koçanlı perakende satış fişleriyle,

c) Veya ödeme kaydedici cihaz fişinin yanında ayrıca dip koçanlı perakende satış fişleriyle,

belgelendirebileceklerdir.

Öte yandan, 143 ve 173 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğleri ile kahvehane ve çay ocaklarında garsonlara marka verilmesi suretiyle satış yapılması halinde, müşteriler için ayrı ayrı fiş kesilmesi yerine, garsonlara verilen her parti marka için Vergi Usul Kanununun 232. maddesinin son fıkrası gereğince fatura düzenlenmesi uygun görülmüştü.

Ancak; bu Genel Tebliğ ile kahvehane ve çay ocaklarında garsonlara marka verilmesi suretiyle çay ve kahve satışını yapan mükelleflere anılan tebliğlerle tanınan toplu fatura düzenleme imkanı kaldırılmıştır. Buna göre kahvehane ve çay ocaklarında bundan böyle toplu fatura düzenlenmeyecek, yukarıda açıklandığı şekilde düzenlenecek dip koçanlı perakende satış fişleri veya ödeme kaydedici cihaz fişleri garsonlar tarafından, çay, kahve ve meşrubatın teslimi anında müşteriye verilecek veya masasına bırakılacaktır.

2 – Gazete, dergi ve benzeri periyodik yayınların satışını yapanlar:

Bilindiği üzere, 3100 sayılı Kanunla ilgili genel tebliğlerde nıünhasıran gazete, dergi ve benzeri periyodik yayınların satışını yapan mükellefler, ödeme kaydedici cihazları kullanma mecburiyetinin dışında bırakılmıştır. Bu uygulama devam etmekle beraber bu Genel Tebliğ ile münhasıran gazete, dergi ve benzeri periyodik yayınların satışını yapan mükelleflere, söz konusu emtianın satışında dip koçanlı perakende satış fişi kullanma imkanı da getirilmiştir.

Ancak, bahsi geçen mükelleflerin istemeleri halinde işletmelerinde ödeme kaydedici cihaz da kullanabilecekleri tabiidir.

Buna göre, münhasıran gazete, dergi ve benzeri periyodik yayınların satışını yapan mükellefler bu satışlarını fatura, perakende satış fışleri (ödeme kaydedici cihaz kullanılıyor ise bu cihazlara ait fişlerle) veya dip koçanlı perakende satış fişleri ile belgelendirebileceklerdir.

Ayrıca, adı geçen mükellefler diledikleri takdirde söz konusu emtia satışlarını 143 ve 173 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğlerinde belirtildiği şekilde toplu fatura ile de belgelendirebileceklerdir.

3 – Dip koçanlı fişleri ödeme kaydedici cihazlarla birlikte kullanabilecek diğer mükellefler:

a) Fırın işletmecileri ve ekmek bayileri;

b) Alkollü içki, alkolsüz meşrubat ve dondurma satıcıları (pastane, lokanta, şekerci dükkanı, büfe ve benzeri yerlerin dondurma satış yerleri dahil);

c) Tuvalet işletmecileri:

3100 sayılı Kanuna göre perakende mal satan veya hizmet ifa eden birinci ve ikinci sınıf tacirlerin ödeme kaydedici cihazları kullanma mecburiyetleri bulunmaktadır. Bu nedenle fırın işletmecileri, ekmek bayileri, alkollü içki, alkolsüz meşrubat ve dondurma satıcıları ile tuvalet işletmecilerinin bir önceki dönem satışları veya gayri safı iş hasılatı itibariyle mecburiyetlerinin başladığı tarihten itibaren ödeme kaydedici cihazları kullanma zorunlulukları bulunmaktadır.

Ancak; yukarıda belirtilen konularda faaliyette bulunan mükelleflerin, ödeme kaydedici cihazları süresinde almaları ve bu cihazları kullanmak üzere işletmelerinde bulundurmaları şartıyle, yukarıda belirtilen türdeki emtia satışları veya hizmet ifaları için satış süratinin hızlı, müşterinin yoğun olduğu ve bu nedenle de ödeme kaydedici cihazların yetersiz kaldığı zamanlardaki faaliyetlerinde, diledikleri takdirde dip koçanlı perakande satış fişlerini veya giriş biletlerini de ayrıca kullanmaları uygun görülmüştür. Bu mükellefler diğer zamanlardaki mal satışları veya hizmet ifaları için ödeme kaydedici cihaz fişi vermek zorundadırlar. Belirtilen faaliyet türleri ile iştigal eden mükellefler ile yukarıda belirtilen kahvehane ve çay ocaklarını işletenlerden, yazar kasa ile dip koçanlı perakende satış fişlerini birlikte kullananlar defterlerine yapacakları kayıtlarda, dip koçanlı perakende satış fişleri ile ödeme kaydedici cihaz fişlerinde yazılı tutarların tamamını esas alacaklardır.

Yukarıda (1), (2) ve (3) numaralı bölümlerde sayılan mükellefler tarafından kullanılacak dip koçanlı perakende şatış fişleri ve giriş biletlerinin defterdarlıklarla anlaşmalı matbaalara bastırılması, Yönetmelikle tespit edilen asgari bilgileri taşıması, ayrıca her iki koçanda da bedellerin (50 TL. 100 TL. 250 TL. 500 TL. 1.000 TL. 1.500 TL. 2.000 TL. 2.500 TL. 3.000 TL. gibi) ve emtia cinsinin matbaa baskılı olması şarttır. Matbaa işletmecileri belgelerin ön yüzünün orta kısmına gelecek şekilde (Ek:2’de görüldüğü gibi) özel işaret (amblem) koyacaklardır.

E – BAZI TEKEL MADDELERİNİN SATIŞLARININ BELGELENDİRiL-MESİNDE TOPLU FATURA DÜZENLENEBİLECEKTİR

143 sıra sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile muamele miktarı fazla veya satış süratleri yüksek bazı emtia türlerinde, perakende satış fişi kullanılmasındaki güçlükler nazara alınarak; tütün, sigara, kibrit, pul, milli piyango bileti, alkollü içki ve alkolsüz meşrubatın perakende satışını yapanlar ile gazete ve ekmek bayilerinin mübayaa ettikleri bu tür emtiayı mübayaa gününde elde mevcut vesikalarına dayanarak mübayaa bedeli üzerinden giriş, aynı miktar emtiayı aynı tarihte, Vergi Usul Kanununun 232. maddesinin son fıkrası gereğince düzenleyecekleri faturalara dayanarak satış bedeli üzerinden çıkış kaydetmeleri uygun görülmüştür.

Daha sonra çıkarılan 173 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile bu imkandan sadece tütün, sigara, kibrit, pul, milli piyango bileti, gazete, çay ve kahve satışı yapan mükelleflerin yararlanabileceği belirtilmişti.

Ancak, 3100 sayılı Kanuna göre, ödeme kaydedici cihaz kullanma mecburiyeti bulunan mükelleflerin bu imkandan yararlanamayacakları ve yukarıda sözü edilen emtia ve hizmet satışlarını ödeme kaydedici cihaz satış fişi ile belgelendirmelerinin gerekeceği açıklanmıştı.

Toplu fatura düzenlenmesi konusunda bu Genel Tebliğ ile yapılan düzenlemeler aşağıda açıklanmıştır.

1 – 1.1.1991 tarihinden itibaren Tekel İdarelerinden aldıkları tütün, kibrit ve sigaranın perakende satışını yapan mükellefler, mübayaa ettikleri bu tür emitayı mübayaa gününde elde mevcut vesikalarına dayanarak mübayaa bedeli üzerinden giriş, aynı miktar emtiayı aynı tarihte, Vergi Usul Kanununun 232. maddesinin son fıkrası gereğince düzenleyecekleri faturalara dayanarak satış bedeli üzerinden çıkış kaydedebileceklerdir.

2 – Tütün, kibrit ve sigara ile birlikte diğer emtia şatışının da yapılması halinde, tütün, kibrit ve sigaranın Tekel İdaresinden alınması şartıyla, münhasıran, tütün, kibrit ve sigara için toplu fatura düzenlenmesi mümkün olup, diğer tür emtianın her bir satışı için perakende satış vesikası (perakende satış fişi, ödeme kaydedici cihaz satış fişi) veya fatura düzenlenecektir.

3 – 173 sıra numarası Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğininin C kısmının 9. maddesinin son fıkrasında yeralan, 3100 sayılı Kanuna göre ödeme kaydedici cihaz kullanma mecburiyeti bulunan mükelleflerin, tütün, kibrit ve sigara satışları için “toplu fatura” düzenleme imkanından yararlanamayacaklarına ilişkin açıklama 1.1.1991 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır.

F – ÖDEME KAYDEDİCi CİHAZLARI KULLANMA MECBURİYETİ DIŞINDA BIRAKILANLAR:

Bilindiği üzere, 3100 sayılı Kanunun 1. maddesinin 3. fıkrasında “ödeme kaydedici cihazların kullanılması mecburiyeti Maliye ve Gümrük Bakanlığınca tespit edilen faaliyetlerle uğraşanlar hakkında uygulanmaz.” hükmü yeralmaktadır.

Anılan maddenin Bakanlığımıza verdiği yetkiye dayanılarak münhasıran aşağıda belirtilen faaliyetlerle uğraşan mükelleflerin Vergi Usul Kanununun 232. ve 233. maddelerinde belirtilen fatura veya perakende satış fişlerini düzenlemeleri şartıyla ödeme kaydedici cihazları kullanma mecburiyetinin dışında bırakılmaları uygun görülmüştür.

a) Demirciler (tornacı, tesfiyeci, frezeci ve kaynakçılar dahil, süs eşyası yapanlar hariç olmak üzere, demiri ve demirden mamul maddeleri, sıcak veya soğuk olarak dövmek, doğramak, kaynak yapmak veya sair şekillerde işlemek suretiyle faaliyet gösterenler)

b) Alüminyum doğramacıları, (alüminyumu kesmek, bükmek gibi veya sair şekillerde bilfiil işleyerek eşya haline getirip satanlar)

c) İnşaat müteahhitleri (Gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleri ile uğraşanlar)

d) Emlak komisyoncuları (Gayrimenkullerin alım, satım ve kiralanmasıyla ilgili işlere tavassut edenler)

Şu kadar ki mükelleflerin, söz konusu madde uyarınca ödeme kaydedici cihazları kullanma nıecburiyetinin dışında bırakılmaları, Bakanlığımızca gerek görülen hallerde bilahare mecburiyet kapsamına alınmalarına engel değildir.

G – GİDER BELGESİ OLARAK KABUL EDİLEN PERAKENDE SATIŞ FİŞLERİNDE AYRICA GÖSTERİLEN KATMA DEĞER VERGİSİ İNDİRİM KONUSU YAPILACAKTIR:

5 Haziran 1990 gün ve 20539 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve bu tarihte yürürlüğe giren 204 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile mükelleflerin ticari faaliyetlerine ilişkin olarak işyerlerinde kullanılmak ve tüketilmek amacıyla satın aldıkları ve bedeli fatura düzenleme mecburiyetine ilişkin hadde ulaşmayan mal ve hizmet alımları için düzenlenen perakende satış veya yazar kasa fişlerinin gider belgesi olarak kabul edilmesi uygun görülmüştü.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun ilgili hükümleri gereğince mükelleflerin, faaliyetleri ile ilgili olarak yapmış oldukları mal ve hizmet alımlarına ilişkin alış vesikalarında ayrıca gösterilen katma değer vergisinin, belgelerin kanuni defterlere kaydedilmiş olması şartıyla, vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden indirilmesi mümkün bulunmaktadır.

Bu durumda, sözü edilen Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde gider belgesi olarak kabul edilen perakende satış veya yazar kasa fışlerinde ayrıca gösterilen katma değer vergisi, bu belgelerin kanuni defterlere de kaydedilmesi şartıyla, genel hükümler çerçevesinde indirim konusu yapılacaktır.

H – ÜCRETLERİ GERÇEK USULDE VERGİLENDİRİLEN HİZMET ERBABININ KULLANMASI GEREKEN VERGİ KARNESİ VE AİLE DURUMU SUAL VARAKASI YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞTIR.

Ücretleri gerçek usulde vergilendirilen hizmet erbabına özel indirim uygulanabilmesi için kullanılan vergi karnesi ve aile durumu sual varakası 1.1.1991 tarihinden itibaren 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 257. maddesinin Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak yürürlükten kaldırılmıştır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 35. ve geçici 15. maddeleri uyarınca, ücretleri gerçek usulde vergilendirilen ve özel indirimden yararlanmak isteyen tam mükellefiyete tabi ücretliler (hizmet erbabı) ek 3’de yer alan dilekçe örneğini doldurarak, işverenlerine vereceklerdir.

Yeni işe başlayan ücretliler, ister kamu kesiminde isterse özel kesimde çalışsınlar bu formu işe başladıkları tarihten itibaren onbeş gün içinde doldurarak işverene vereceklerdir.

Sözkonusu formu vermeyen ücretlilere özel indirim uygulanmayacaktır.

Birden fazla işverenden ücret alan hizmet erbabı, bu formu sadece bir işverene ibraz edecek ve özel indirimi bu işveren uygulayacak, diğer işverenler ise uygulamayacaktır.

Bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarihte aile durumu sual varakası ile özel indirimden yararlanmakta olan ücretliler ise, ekli dilekçe örneğini doldurmayacaklar ve bunlar özel indirimden aile durumu sual varakası ile yararlanmaya devam edeceklerdir.

Öte yandan, işverenler, bildirimi veren hizmet erbabı kendilerinde çalıştığı sürece, bu bildirimi saklayacaklar ve özel indirimi bu belgeye dayanarak uygulayacaklardır.

Hizmet erbabının işten ayrılması veya işverenin işini terk etmesi halinde işverenler, bu belgeyi Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre, 5 yıllık tarh zamanaşımı süresi içinde muhafaza edeceklerdir.

I – YÜRÜRLÜK:

Bu Genel Tebliğin,

1 – (A), (B), (C), (D), (E) ve (H) Bölümünde yer alan esaslar, 1.1.1991 tarihinden ,

2 – (F) Bölümünde yer alan esaslar bu Tebliğin yayımı tarihinden,

3 – (G) Bölümünde yer alan esaslar 204 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinin Resmi Gazete’de yayımlandığı 5 Haziran 1990 tarihinden,

itibaren yürürlüğe girecektir.

Tebliğ olunur.

 

(*) Bu kısımda yer alan “sevk irsaliyesi” ibaresi, Danıştay Dördüncü Daire Başkanlığının 24/2/2014 tarihli ve Esas No: 2010/5128, Karar No: 2014/1101 sayılı kararıyla iptal edilmiştir.

 

EK – 1 : KURUMLAR VERGİSİNDEN MUAF OLAN KURUMLARIN VERECEKLERİ ÖDEME KAYDEDİCİ CİHAZ SATIŞ FİŞİ ÖRNEĞİ

EK – 2

EK- 3 : ÜCRETLERİ GERÇEK USULDE VERGİLENDİRİLEN HİZMET ERBABININ ÖZEL İNDİRİMDEN YARARLANMASINA İLİŞKİN DİLEKÇE